Jezioro Rogóźno

Opis łowiska

Jezioro Rogóźno to absolutny fenomen i anomalia hydrologiczna na mapie bardzo płytkiego Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Jest to jezioro pochodzenia krasowego (powstałe z zapadliska w skałach węglanowych), które osiąga zawrotną na tym terenie głębokość niemal 25 metrów, zachowując przy tym formę stosunkowo niewielkiego i owalnego zbiornika. Profil dna przypomina stromy lejek – już kilka metrów od brzegu głębokość drastycznie opada, tworząc wspaniałe, twarde półki i ostre stoki schodzące w zimną ciemność. Krystaliczna, natleniona woda sprzyja występowaniu stref termicznych i rzadkich na nizinach gatunków ryb. Wizytówką Rogóźna są wielkie stada sielawy, a co za tym idzie – tuczące się na niej potężne drapieżniki. Spinningiści wyposażeni w echosondy poszukują tu ogromnych szczupaków pelagicznych zawieszonych w toni wodnej nad najgłębszą rynną. Łowi się je na ciężkie, kilkunastocentymetrowe przynęty silikonowe imitujące sielawę. Z kolei strome, uskokowe brzegi to rewiry dorodnego, garbatego okonia, który ustawia się na twardych krawędziach spadów (na głębokościach 5-10m). Skuteczną metodą na pasiaki jest powolne prowadzenie na dnie klasycznego bocznego troka lub drop-shota z małymi imitacjami raczków i robaków. Wędkarstwo białorybowe uprawia się tu z licznych, solidnych kładek okalających jezioro (brzegi naturalne są zbyt strome i bagienne z powodu specyfiki krasowej). Łowi się głównie odległościówką lub na bat. Przy odpowiednim zanęceniu, wędkarz może liczyć na spotkanie z bardzo grubą płocią (wzorcowe łowisko płociowe!) oraz pięknym leszczem, który podchodzi z głębin na przybrzeżne stoki nocą. Rogóźno jest również jednym z najatrakcyjniejszych jezior w regionie do wędkarstwa podlodowego na mormyszkę.