Lipień

Lipień to absolutny arystokrata i "Kardynał" górskich rzek. Jego znakiem rozpoznawczym jest gigantyczna, przypominająca żagiel płetwa grzbietowa, mieniąca się w słońcu purpurą, fioletem i czerwienią. Nazwa łacińska (Thymallus) pochodzi od niezwykłego, unikalnego w świecie ryb zjawiska – świeżo złowiony lipień pachnie delikatnie świeżym tymiankiem.

Władca owadów
To ryba o hipnotyzującym pięknie i niesamowitej gracji. W przeciwieństwie do pstrąga potokowego, który brutalnie morduje swoje ofiary, lipień jest finezyjnym smakoszem. Jego niewielki pysk skierowany lekko ku dołowi służy do precyzyjnego, chirurgicznego zbierania mikroskopijnych owadów płynących na powierzchni lub nimf unoszących się w toni. Widok stada lipieni "oczkujących" (zbierających owady z powierzchni) o zachodzie słońca, gdy woda dosłownie "gotuje się" od delikatnych plusków, to dla wędkarzy muchowych religijne wręcz przeżycie. Walka z nim na delikatnym sprzęcie to balet – lipień wykorzystuje swój potężny żagiel, stawiając ogromny opór w rwącym nurcie.

Wymaga wody krystalicznie czystej, lodowatej i przesyconej tlenem. Jest gatunkiem wskaźnikowym (bioindykatorem) – jego obecność to gwarancja nieskazitelnego, dzikiego środowiska. Ginie przy najmniejszym zanieczyszczeniu.

Wędkarstwo muchowe: suche muchy (imitacje jętek, chruścików, widelnic w rozmiarach mikro), mokre muchy oraz małe, ciężkie nimfy (np. brązka, pedałek, hydropsyche). Ze względu na niewielki pysk ryby, przynęty są często mikroskopijne.